دوشنبه بیست و سوم آبان 1390

معلومات در باره ولسوالی ها / مرکز:

12.00

ولایت بامیان: مرکز بامیان

محدوده جغرافیای مرکزبامیان؛ طرف شرق مرکز بامیان ولسوالی شیبر، غرب ولسوالی یکه ولنگ، شمال ولسوالی سیغان و سمت جنوب مرکزبهسود ولایت میدان وردک قرار گرفته اند، مساحت مرکز بامیان تقریباً   907.15 کیلومتر مربع به اساس نقشه که توسط تیم بازسازی ولایتی - بامیان  محاسبه گردیده است. نفوس مرکزبامیان  طبق جمع آوری آمار برنامه همبستگی ملی و شاروالی تقریباً  72 1167  تن می با شد.

نام ولسوالی: کهمرد

مرکز ولسوالی: کهمرد

معلومات عمومی: ولسوالی کهمرد در شمال ولایت بامیان قرار دارد که به شکل دره به امتداد شرق و غرب افتاده است. از جانب شرق به ولسوالی تاله برفک ولایت بغلان، از طرف غرب پیوسته به قریه پودینه تو و چهاردهی ولسوالی یکه ولنگ، از جانب شمال متصل به ولسوالی روی دوآب ولایت سمنگان و از طرف جنوب با ولسوالی سیغان متصل می باشد.

کهمرد 1775 متر از سطح بحر ارتفاع داشته و .n-.19.22.7j.p.s. عرض البلد و E-67.58 طول البلد موقعیت دارد.

مطابق آمار دفتر هبیتات دارای 63000 نفوس و مطابق آمار اداره مرکزی احصائیه 50000 نفر و از طریق پروگرام واکسیناسیون 52209 نفر نفوس و همچنان مطابق آمار مندرج اطلس قریجات افغانستان 61000 نفر می باشد که در 145 قریه های خورد و بزرگ زندگی می کنند.

قوم ترک، تاجک و هزاره و از نظر مذهب به دو مذهب حنفی و جعفری  تقسیم می شود.

کهمرد که به ضم کاف خوانده میشود به مرور زمان عده مردم به فتح کاف تلفظ می کنند که اشتباه می باشد. کهمرد از نظر اقلیمی معتدل بوده سال تعلیمی آن مانند کابل 9 ماه می باشد.

در عرصه معارف به تعداد 10029 نفر شاگرد ذکور و اناث مصروف تعلیم بوده که از آن جمله 3600 نفر شاگرد اناث و 6429 شاگرد ذکور می باشد.

در عرصه صحت دارای پنج مرکز صحی  می باشد. یک فیصد منبع عایداتی مردم ولسوالی کهمرد از طریق معاش تامین می شود و سه درصد از کار کسب آزاد و 96 فیصد از فروش میوه جات و محصولات زراعتی تامین می شود.

ولسوالی کهمرد از نظر سوق الجیشی موقعیت مهم تاریخی داشته و در گذشته راه ابرایشم شرق و غرب از مسیر کوتل آقرباط و دندان شکن عبور کرده است که و تاسیس واحد  اداری 200 سال سابقه دارد. از زمان امیر شیر علی خان ولسوالی های یکه ولنگ، سیغان، روی دو آب، ولایت سمنگان نیز مربوط این ولسوالی بوده و موضوعات شرعی ایشان در محکمه این ولسوالی حل و فصل می گردیدند. مناظر طبیعی مانند دره آجر نیز در این ولسوالی موقعیت دارد و همچنان دریای خروشان دارد که امکان بند برق بزرگ بالای آن می رود.

 

نام ولسوالی: سیغان

مرکز ولسوالی: خواجه گنج

معلومات عمومی: ولسوالی سیغان یکی از ولسوالی های درجه سه ولایت بامیان می باشد. در شمال ولایت بامیان موقعیت دارند که از طرف شمال و جنوب شرق با ولسوالی شبر و دو آب مخزرین، کلیچ و دربند کهمرد، از طرف غرب با قریه های دو شاخ، زرد گیا و خاکدو ولسوالی یکه ولنگ، از طرف جنوب غرب با مرکز بامیان و در شمال با ولسوالی کهمرد وصل می باشد.

مساحت این ولسوالی در حدود 1840 کیلو متر می باشد. در سال 1382  نفوس این ولسوالی 23862 تن تخمین شده است و توسط برنامه همبستگی ملی  به 5480 فامیل وبیشتر از 38360 تن تخمین گردیده است. دو قوم   تاجک و هزاره در آن جا زندگی می کند و حدود 75 درصد آن را مذهب   تسنن و 25 درصد شان را مذهب شیعه تشکیل می دهد.

وجه تسمیه سیغان از یک کلمه ترکی گرفته شده که   "سای" دره و قان "خون"  که در فارسی  جای خون معنا می دهد.  علت اصلی آن که چرا این چنین نام گذاری شده است معلوم نیست اما نظر به نام های که در این جا دیده می شود مانند کافر قلعه و غیره گمان می رود دراین مکان ها موجود بوده و به اساس آن نام گذاری شده است. قابل یاد آوری است که در اصل سیقان بوده که به مرور زمان   به عوض ق حرف غ استعمال شده وبه سیغان تبدیل شده است.

در عرصه معارف دارای 19 باب مکتب که شامل 3 باب لیسه ذکور، یک باب لیسه اناث و دو باب متوسطه اناث و سایر آن مختلط می باشد. در مکاتب این ولسوالی 221 تن   که 76 تن معلم رسمی 114 تن معلم اجیر و متباقی کامندان اداری می باشد. 4012 متعلم ذکور 2617 متعلم اناث که مجموعاً 629 تن شاگرد مصروف تعلیم می باشد.

در عرصه صحت سیغان دارای یک مرکز صحی جامع در مرکز ولسوالی و دو باب مرکز صحی اساسی در قریه بیانی ایشانها و خواجه گنج می باشد  و همچنان یک کلنیک سیار نیز مشغول فعالیت است.

75 درصد عایدات مردم سیغان را زراعت و مالداری تشکیل می دهد و 24 درصد مردم  خارج از این ولسوالی کار می کنند و یک درصد  آن از طریق معاش دولتی زندگی خویش را تامین مکند.

حاصلات زمین های این سر زمین را گندم، جو، کچالو، شفدر، رشقه  و غیره تشکیل می دهد و به علت مشکلات کمبود آب زراعتی بسیاری مردم این ولسوالی به سایر ولسوالی ها و یا ولایت ها مهاجر شده اند.

فعلاً سرک های  تمام قریه های این ولسوالی به مرکز ولسوالی  وصل می باشد.

در ولسوالی سیغان معادن چون ذغال سنگ، مس و آهن موجود است که فقط معدن ذغال سنگ آن با شرکت های خصوصی قرار داد شده است و استخراج می شود.

 

نوشته شده توسط ali pedram در 11:16 |  لینک ثابت   •